بعضي وقتا هست كه هيچ راهي نداري  ، انگار همه چي دست به دست هم ميده كه تو يه كاري رو بكني و بخواي نخواي اون انفاق ميافته. مثلا پاييز كه باشه ، گرگ و ميش خيابون وليعصر ، باد هم كه بياد تو هيچ راهي نداري  غير اينكه عاشق بشي... ايا اخراي اسفند كه ميشه ، خيابونا كه پر ميشه از سبزه و ماهي قرمزا ، هيچ راهي نيس غير اين كه  بري تو بازار گل ، ارزوهاتو گل كني و بچيني اش سر سفره هفتسينت و اميدهاتو ببندي به يا محول الحول و الاحوال و .... با وقتي كه  ٣٠ يالت ميشه و خواستگارا پاشنه در رو از جا دراوردن  راهي نداري جز زيباتر شدن  جلوي اينه و راهي خونه بخت شدن. .يا وقتي كه زندگي اوار شده روت و امونت رو بريده و هيچ كس هم نيست كه اشكاتو پاك كنه راهي نيس جز اينكه به انواع راه هاي مردن فك كني...